ข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์

พระธรรมยอห์นบทที่ 20:19-23

19ค่ำวันนั้นซึ่งเป็นวันอาทิตย์เมื่อสาวกปิดประตูห้องพี่พวกเขาอยู่แล้วเพราะกลัวพวกยิว พระเยซูได้เสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขา ตรัสว่าสันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเเถิด 20 ครั้นพระองค์ตรัสอย่างนั้นแล้วพระองค์ให้เขาดูพระหัตถ์และสีข้างของพระองค์ เมื่อพวกสาวกเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วก็มีความยินดี21 พระเยซูตรัสกับเขาอีกว่าสันติสุขจะดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิดพระบิดาใช้เรามาฉันใด เราก็ใช้ท่านทั้งหลายไปฉันนั้น 22ครั้นพระองค์ตรัสดังนั้นแล้วจึงทรงระบายลมหายใจออกเหนือเขาตรัสกับเขาว่าจงรับพระวิญญาณบริสุทธิ์เถิด 23 ถ้าท่านจะยกความผิดแบบของผู้ใดความผิดแบบนั้นก็จะถูกยกเสียและ ถ้า ท่านจะให้ความผิดบาปติดกับผู้ใดความผิดบาปก็จะติดอยู่กับผู้นั้น

อรรถาธิบายโดยย่อ:

• ข้อ 19: วันแรกของสัปดาห์คือวันอาทิตย์ (วันคืนพระชนม์) ประตูปิดสนิทเพราะสาวกกลัวพวกยิว – แสดงว่าพระเยซูทรงเข้าออกได้โดยไม่ถูกจำกัดด้วยวัตถุ พระองค์ตรัสว่า “สันติสุข” เป็นคำทักทายธรรมดาของยิว แต่ที่นี่เป็นการประทานสันติสุขแท้ที่มาจากการกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
  · ข้อ 20: พระองค์ทรงสำแดงบาดแผลที่มือและสีข้าง (จากยอห์น 19:34) เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นพระองค์เองที่ถูกตรึง ไม่ใช่วิญญาณหรือผี สาวกจึงเปลี่ยนจากกลัวเป็นชื่นชมยินดี
  · ข้อ 21: พระองค์ตรัสถึงพันธกิจที่สาวกรับช่วงต่อ – “พระบิดาทรงใช้เรามาอย่างไร เราก็ใช้ท่านอย่างนั้น” หมายถึงการรับใช้ การเสียสละ และการนำข่าวสารความรอด
  · ข้อ 22: “ทรงระบายลมหายใจใส่” คล้ายกับพระเจ้าทรงระบายลมปราณให้อาดัม (ปฐมกาล 2:7) นี่เป็นการให้ “พระวิญญาณบริสุทธิ์” แก่สาวกเป็นการล่วงหน้า ก่อนวันเพ็นเทคอสต์ (กิจการ 2) – เป็นการเตรียมพวกเขาให้มีชีวิตใหม่และฤทธิ์อำนาจในการประกาศ
  · ข้อ 23: เป็นการให้สิทธิอำนาจในการประกาศข่าวประเสริฐ หมายถึงสาวกมีหน้าที่ประกาศว่าใครจะได้รับการอภัยบาปเมื่อเชื่อในพระคริสต์ และใครจะไม่ได้รับการอภัยเมื่อไม่เชื่อ ไม่ใช่ให้อภัยบาปเองตามอำเภอใจ แต่เป็นอำนาจในการประกาศพระประสงค์ของพระเจ้า (เทียบกับมัทธิว 16:19, 18:18)

ประเด็นสำคัญ: พระเยซูทรงสถาปนาพันธกิจของคริสตจักร – ให้สันติสุข ให้พระวิญญาณ ให้อำนาจในการประกาศข่าวการให้อภัยบาปแก่ทุกคนที่กลับใจและเชื่อ