พระธรรมอิสยาห์บทที่58
1 จงร้องดังไป อย่าออมไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าเหมือนเป่าเขาสัตว์ จงแจ้งแก่ชนชาติของเราให้ทราบ ถึงเรื่องการทรยศ ของเขาแก่เชื้อสายของยาโคบเรื่องบาปของเขา
2 แต่เขายังแสวงเราทุกวันและปีติยินดีที่จะรู้จักทางของเรา เหมือนกับว่าเขาเป็นประชาชาติ ที่ได้ทำความชอบธรรม และมิได้ละทิ้งกฎหมายแห่งพระเจ้าของเขา เขาก็ขอข้อกฎหมายอันชอบธรรมจากเรา เขาทั้งหลายก็ปีติยินดีที่จะเข้ามาใกล้พระเจ้า
3 'ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้อดอาหาร และพระองค์มิได้ทอดพระเนตร ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถ่อมตัวลง และพระองค์มิได้ทรงสนพระทัย' ดูเถิดในวันที่เจ้าอดอาหารเจ้าทำตามใจของเจ้าและบีบบังคับคนงานของเจ้าทั้งหมด
4 ดูเถิดเจ้าอดอาหารเพียงเพื่อวิวาทและต่อสู้ และต่อยด้วยหมัดอธรรม การอดอาหารของเจ้าในวันนี้ จะไม่กระทำให้เสียงของเจ้าได้ยินไปถึงทึ่สูง
5 อย่างนี้หรือเป็นการอดอาหารที่เราเลือกคือวันที่คนข่มตัว การก้มศรีษะของเขาลงเหมือนอ้อเล็ก และปูผ้ากระสอบและขี้เถ้ารองใต้เขา อย่างนี้หรือ เจ้าจะเรียกการอย่างนี้ว่าการอดอาหารและเป็นวันที่พระเจ้าโปรดปรานอย่างนั้นหรือ
6 "การอดอาหารอย่างนี้มิใช่หรือที่เราต้องการ
คือการแก้พันธนะของความอธรรมการแก้สายรัดแอก และการปล่อยให้ผู้ถูกบีบบังคับ เป็นอิสระ และการหักแอกเสียทุกอัน
7 ไม่ใช่การที่จะปันอาหารของเจ้าให้กับผู้หิว และนำคนยากจนไร้บ้านเข้ามาในบ้านของเจ้าเมื่อเจ้าเห็นคนเปลือยกายก็คลุมกายเขาไว้และไม่.ซ่อนตัวของเจ้าจากญาติของเจ้าเอง ดอกหรือ
8 แล้วความสว่างจะพุ่งออกมาแก่เจ้าอย่างอรุณและแผลของเจ้าจะเรียกเนื้อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ความชอบธรรมของเจ้าจะเดินนำหน้าเจ้า และพระสิริของพระเจ้าจะระวังหลังเจ้า
9 แล้วเจ้าจะทูลและพระเจ้าจะทรงตอบ
เจ้าจะร้องทูล และพระองค์จะตรัสว่า เราอยู่นี่ "ถ้าเจ้าจะเอาออกไปจากท่ามกลางเจ้าเสีย ซึ่งแอก ซึ่งการชี้หน้า และซึ่งการพูดอธรรม
10 ถ้าเจ้าทุ่มเทชีวิตของเจ้าแก่ตนหิว และให้ผู้ถูกข่มใจได้อิ่มใจ แล้ว ความสว่างจะโผล่ขึ้น แก่เจ้าในความมืด และความมืดคลุ้มของเจ้า จะเป็นเหมือนเที่ยงวัน
11 และพระเจ้าจะนำเจ้าอยู่เป็นนิตย์ และเจ้าจะอิ่ม ด้วยของดี และ กระทำให้กระดูกของเจ้าแข็งแรง
แล้ว เจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่มีน้ำรด เหมือนน้ำพุที่น้ำของมันไม่ขาด
12 และสิ่งสลักหักพังโบราณของเจ้า จะได้รับการสร้างขึ้นใหม่ เจ้าจะได้ซ่อมเสริมรากฐาน ของคนหลายชั่วอายุมา แล้วขึ้น เจ้าจะได้ชื่อว่า เป็นผู้ซึ่งซ่อมกำแพงที่พัง ผู้ซ่อมแซมถนนให้คืนคงเพื่อจะได้อยู่อาศัย
การถือวันสะบาโต
13 ถ้าเจ้าหยุดเหยียบย่ำวันสะบาโตคือจากการทำตามใจของเจ้าในวันบริสุทธิ์ของเราและเรียกสะบาโตว่าวันปิติยินดีและเรียกวันบริสุทธิ์ของพระเจ้าว่าวันมีเกียรติถ้าเจ้าให้เกียรติมันไม่ไปตามทางของเจ้าเองหรือทำตามใจของเจ้าหรือพูดแต่เรื่องไร้สาระ
14 แล้วเจ้าจะได้ความปิติยินดีในพระเจ้าและเราจะให้เจ้าขึ้นขี่อยู่บนที่สูงของแผ่นดินโลกและเราจะเลี้ยงเจ้าด้วยมรดกของยาโคบบิดาของเจ้าเพราะโอษฐ์ของพระเจ้าได้ตรัสแล้ว
สรุปใจความสำคัญ
พระธรรมตอนนี้เป็น คำเทศนาที่ชัดเจนเกี่ยวกับการนมัสการที่แท้จริง โดยพระเจ้าทรงชี้ให้เห็นว่า:
1. การอดอาหารแบบหน้าซื่อใจคดไม่เป็นที่พอพระทัย (ข้อ 1–5)
ประชาชนทำพิธีกรรมทางศาสนา แต่ในขณะเดียวกันก็กดขี่คนอื่น เอาเปรียบลูกจ้าง ทะเลาะวิวาท และทำตามใจตัวเอง พระเจ้าทรงบอกว่าการอดอาหารที่แท้จริงไม่ใช่แค่การแสดงออกภายนอก (ก้มศีรษะ นอนในกระสอบ) แต่ต้องมาพร้อมกับการกลับใจในการดำเนินชีวิต
2. การอดอาหารที่พระเจ้าทรงเลือกคือการช่วยเหลือผู้ยากไร้และยุติความอยุติธรรม (ข้อ 6–7)
พระเจ้าทรงนิยาม “การอดอาหารที่แท้จริง” ว่า คือ
· ปล่อยผู้ถูกกดขี่ให้เป็นอิสระ
· แบ่งปันอาหารให้คนหิว
· ให้ที่พักพิงแก่คนไร้บ้าน
· ดูแลคนเปลือยกาย
· ไม่เมินเฉยต่อญาติพี่น้องที่เดือดร้อน
3. ผลของการดำเนินชีวิตตามน้ำพระทัยพระเจ้า (ข้อ 8–12)
เมื่อประชาชนหันมาทำสิ่งที่ถูกต้อง พระเจ้าจะทรงตอบสนองด้วย:
· ความสว่าง ความหายนะที่หายไป
· พระเจ้าทรงอยู่ใกล้และตอบรับเมื่อร้องทูล
· การนำทาง ความอิ่มเอมใจ และพละกำลัง
· การฟื้นฟูเมืองและสังคมให้กลับคืนดี
4. การรักษาวันสะบาโตอย่างแท้จริง (ข้อ 13–14)
การให้เกียรติวันสะบาโตไม่ใช่แค่การหยุดงาน แต่คือการละทิ้งผลประโยชน์ส่วนตัวและยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งนำไปสู่พรที่อุดมสมบูรณ์
ใหม่: