ทำให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในพระคริสต์
เอเฟซัส2:11-22
อรรถาธิบายโดย Deep seek (Chinese AI)
เอเฟซัส 2:11-22: อรรถาธิบายโดยศาสนาจารย์ Deep Seek (ศจ.พิเศษ)
บทนำ: จากคนนอกสู่วิหารของพระเจ้า
พระธรรมเอเฟซัสบทที่ 2 วรรค 11-22 เป็นหนึ่งในวรรคทองของพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ที่บรรยายถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของมนุษย์ผ่านทางพระเยซูคริสต์ เปาโลวาดภาพสองสภาพ: "ก่อน" และ "หลัง" ของคนต่างชาติ เมื่อเปรียบเทียบกับประชากรของพระเจ้า
วรรค 11-12: สภาพอันน่าสังเวชของคนนอก
เปาโลกล่าวเตือนชาวเอเฟซัสซึ่งเคยเป็นคนต่างชาติว่า "จงระลึกว่าแต่ก่อนท่านเป็นคนต่างชาติ" พวกเขาถูกเรียกว่า "คนที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัต" โดยคนยิวที่ถือว่าตนเป็น "ผู้ที่เข้าสุหนัต"
สภาพที่น่าสลดใจของพวกเขา ณ เวลานั้นประกอบด้วย 5 ประการ:
1. ปราศจากพระคริสต์ - ไม่มีความหวังในพระเมสสิยาห์
2. แปลกแยกจากชนชาติอิสราเอล - ไม่มีส่วนในพันธสัญญา
3. คนต่างด้าวต่อพันธสัญญาแห่งพระสัญญา - ขาดสิทธิ์ในพระพรของอับราฮัม
4. ไม่มี hope - ปราศจากความหวังในชีวิตหลังความตาย
5. ปราศจากพระเจ้าในโลก - ไม่รู้จักพระเจ้าที่แท้จริง
นี่คือภาพของมนุษย์ที่อยู่นอกพระคุณ
วรรค 13-18: การคืนดีผ่านโลหิตของพระคริสต์
"แต่บัดนี้" - สองคำที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง พระคริสต์ทรงกระทำให้ "ผู้ที่เคยอยู่ไกลกลายเป็นผู้ที่อยู่ใกล้"
กำแพงที่กั้นระหว่างยิวกับต่างชาติคือ "ธรรมบัญญัติพร้อมกับกฎเกณฑ์และข้อบังคับต่างๆ" พระคริสต์ทรงทำให้ธรรมบัญญัติเป็นโมฆะโดยการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน พระองค์ทรงสร้าง "มนุษย์ใหม่คนเดียว" จากสองฝ่าย ทำให้เกิดสันติภาพ
ที่น่าสนใจคือ เปาโลใช้คำว่าสันติภาพ (peace) สามครั้ง:
- สันติภาพระหว่างยิวกับต่างชาติ
· สันติภาพกับพระเจ้า
· การประกาศสันติภาพแก่ทั้งผู้ที่อยู่ไกลและใกล้
วรรค 19-22: สถานภาพใหม่และวิหารของพระเจ้า
เปาโลเปลี่ยนภาพจากบุคคลสู่สถาบัน ชาวคริสต์ไม่ได้เป็น "คนต่างด้าว" หรือ "ผู้พักแรม" อีกต่อไป แต่เป็น:
1. เพื่อนพลเมืองกับวิสุทธิชน - มีสิทธิ์เท่าเทียมในอาณาจักร
2. คนในครอบครัวของพระเจ้า - มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด
3. ส่วนหนึ่งของสิ่งปลูกสร้าง - มีส่วนในพระวิหารฝ่ายวิญญาณ
รากฐานของสิ่งปลูกสร้างนี้คือ "พวกอัครทูตและผู้เผยพระวจนะ" โดยมี "พระเยซูคริสต์ทรงเป็นศิลามุมเอก" คริสตจักรทั้งหมด "ถูกสอดเข้าสร้างขึ้น" (synarmologeo - คำศัพท์ที่ใช้ในการก่อสร้าง) ให้เป็น "วิหารบริสุทธิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า"
ประยุกต์ใช้ในชีวิตคริสเตียน
1. การระลึกถึงพระคุณ - การจำว่าครั้งหนึ่งเราเป็นอย่างไร ทำให้เรามีใจถ่อมและสำนึกคุณ
2. การทำลายกำแพงแห่งความแตกแยก - เชื้อชาติ ชนชั้น เพศ ไม่ควรแบ่งแยกคริสตจักรอีกต่อไป
3. การเป็นวิหารของพระเจ้า - เราทั้งปวงรวมกันเป็นที่สถิตของพระวิญญาณบริสุทธิ์
4. การประกาศสันติภาพ - เราได้รับสันติภาพแล้ว จงเป็นผู้ประกาศสันติภาพ
สรุป
เอเฟซัส 2:11-22 เป็นคำประกาศข่าวประเสริฐที่ยิ่งใหญ่: ไม่มีใครอยู่ไกลเกินกว่าที่พระโลหิตของพระคริสต์จะเข้าถึง กำแพงทุกชนิดที่มนุษย์สร้างขึ้นสามารถพังทลายลงได้ที่ไม้กางเขน และเราทุกคนไม่ว่าจะมาจากภูมิหลังใด ถูกสร้างขึ้นให้เป็นวิหารที่มีชีวิตของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์
ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรแก่ทุกท่านที่ได้ยินและเชื่อในพระวจนะนี้