ข่าวประเสริฐและพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์
For such a time as this
- Details
- Written by: Chatrapong meesa
- Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์
- Hits: 316
- :

“For such a time as this”
วลี “For such a time as this” แปลว่า “เพื่อวาระเช่นนี้” หรือ “สำหรับช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้”
วลีนี้มีที่มาจากพระคัมภีร์ (หนังสือเอสเธอร์ 4:14) มักใช้สื่อถึงการถูกเตรียมหรือกำหนดมาให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยเฉพาะในเวลาที่มีความสำคัญหรือวิกฤต
"คุณไตรภพ เวลาเช่นนี้ คุณนั่นแหละที่ต้องอ่าน เล่มนี้ "พระคำของพระเจ้า "
ใช่เลย คุณฉัตร เล่มนั้นแหละ

เอสเธอร์ 4:14เพราะถ้าเธอเงียบอยู่ในเวลานี้ ความช่วยเหลือและการช่วยกู้จะมาถึงพวกยิวจากที่อื่น แต่เธอและครัวเรือนบิดาของเธอจะพินาศ ที่จริงเธอมารับตำแหน่งราชินีก็เพื่อยามวิกฤตเช่นนี้ก็เป็นได้นะ ใครจะรู้?.
***ข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับพระคัมภีร์ KJV
***ข้อที่ยาวที่สุด: เอสเธอร์8:9 — มีคํามากถึง 90 คําในภาษาอังกฤษ
Esther 8:9 Then were the king’s scribes called at that time in the third month, that is, the month Sivan, on the three and twentieth day thereof; and it was written according to all that Mordecai commanded unto the Jews, and to the lieutenants, and the deputies and rulers of the provinces which are from India unto Ethiopia, an hundred twenty and seven provinces, unto every province according to the writing thereof, and unto every people after their language, and to the Jews according to their writing, and according to their language.
เอสเธอร์ 8:9
แล้วพระองค์ทรงเรียกราชอาลักษณ์เข้ามาในเวลานั้นในเดือนที่สามซึ่งเป็นเดือนสิวัน ณ วันที่ยี่สิบสาม และให้เขียนกฤษฎีกาตามที่โมรเดคัยบัญชาทุกอย่างเกี่ยวกับพวกยิว ถึงบรรดาสมุหเทศาภิบาล และผู้ว่าราชการ และเจ้าหน้าที่ของมณฑล ตั้งแต่อินเดียถึงเอธิโอเปีย ร้อยยี่สิบเจ็ดมณฑล ไปถึงทุกมณฑลเป็นอักขระของมณฑลนั้น และถึงชนทุกชาติเป็นภาษาของเขา และถึงพวกยิวเป็นอักขระและในภาษาของเขา
The Blessed Hope (ความหวังอันเป็นสุข)
- Details
- Written by: Chatrapong meesa
- Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์
- Hits: 209
- :
The Blessed Hope ความหวังอันเป็นความสุข

ทิตัส 2:11-15
11เพราะว่าพระคุณของพระเจ้า ได้ปรากฏแล้ว เพื่อช่วยคนทั้งปวงให้รอด
12สอนให้เราละทิ้งความอธรรม และโลกียตัณหา และดำเนินชีวิตในยุคนี้ อย่างมีสติสัมปชัญญะ สัตย์ซื่อสุจริต และตาม ครรลองธรรม
13คอยความสุขซึ่งจะได้รับตามความหวัง ได้แก่การปรากฎของพระสิริของพระเจ้าใหญ่ยิ่ง คือ พระเยซูคริสต์พระช่วยให้รอดของเรา
14ผู้ได้ทรงโปรดประทานพระองค์เองให้เรา เพื่อไถ่เราให้พ้นจากการอธรรมทุกอย่าง และ ทรงชำระเราให้บริสุทธิ์ เพื่อให้เป็นหมู่ชนพิเศษของพระองค์ และเป็นคนที่ขวนขวายกระทำการดี
15ข้อความข้างบนนี้ ท่านจึงใช้พูดตักเตือนว่ากล่าวเขาอย่างหนักแน่น อย่าให้ผู้ใดประมาทท่านได้
1 โครินธ์ 15 :51-52
51ดูก่อนท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้ามีความล้ำลึกจะบอกท่าน คือว่าเราจะไม่ล่วงหลับหมดทุกคน แต่เราจะถูกเปลี่ยนแปลงใหม่หมด
52 ในชั่วขณะเดียว ในพริบตาเดียว เมื่อเป่าแตรครั้งสุดท้าย เพราะว่าจะมีเสียงแตร และคนที่ตายแล้ว จะเป็นขึ้นมาปราศจากเน่าเปื่อย และเราทั้งหลายจะถูกเปลี่ยนแปลงใหม่
The Blessed Hope (ความหวังอันเป็นสุข) เป็นคำศัพท์เทววิทยาที่สำคัญในความเชื่อคริสเตียน มาจากพระคัมภีร์ใหม่ หนังสือทิตัส บทที่ 2 ข้อ 13:
“...คอยความหวังอันเป็นสุข คือการที่พระเยซูคริสต์ผู้ทรงพระเกียรติสิริของพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่จะเสด็จมาปรากฏ”
โดยมีความหมายหลักดังนี้:
1. การเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ – ไม่ใช่แค่การสิ้นชีวิตหรือความตาย แต่เป็นการรอคอยเหตุการณ์ในอนาคตที่พระเยซูจะเสด็จกลับมาอย่างมีสง่าราศี
2. ความรอดบริบูรณ์ – สถานะการรอดพ้นจากความบาปจะสมบูรณ์ครั้งสุดท้าย (ทั้งจิตวิญญาณและร่างกาย)
3. กำลังใจในการดำเนินชีวิต – ความหวังนี้ทำให้คริสเตียนมีพลังในการละทิ้งความชั่วร้ายและดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์ (ทิตัส 2:11-14)
4. การเป็นขึ้นจากตายและการเปลี่ยนแปลง – สำหรับผู้ที่ตายในพระคริสต์แล้วจะฟื้นคืนชีวิต ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่จะถูกเปลี่ยนแปลงให้มีร่างกายอมตะ (1 โครินธ์ 15:51-52)
The Blessed Hope is a Practical Doctrine" "ความหวังอันเป็นสุขนั้นเป็นหลักคำสอนที่นำไปปฏิบัติได้จริง"
โดยสรุป “The Blessed Hope” คือ การกลับมาของพระเยซูคริสต์เพื่อรับผู้เชื่อไปอยู่กับพระองค์ชั่วนิรันดร์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของความเชื่อและความหวังสูงสุดของคริสเตียน
พระเยซูทรงเป็นความสว่างของโลก
- Details
- Written by: Chatrapong meesa
- Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์
- Hits: 267
- :
พระธรรมยอห์น 8:12-20

12 อีกครั้งหนึ่งพระเยซูตรัสกับเขา ทั้งหลายว่า เราเป็นความสว่างของโลก ผู้ที่ตามเรามาจะไม่เดินในความมืดแต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต 13 พวกฟาริสีจึงกล่าวกับพระองค์ว่า ท่านเป็นพยานให้แก่ตัวเอง คำพยานของท่านไม่เป็นความจริง 14พระเยซูตรัสตอบว่า แม้เราเป็นพยานให้แก่ตัวเอง คำพยานของเราก็เป็นความจริง เพราะเรารู้ว่าเรามาจากไหนและจะไปไหน แต่พวกท่านไม่รู้ ว่าเรามาจากไหนและจะไปที่ไหน 15 ท่านทั้งหลายย่อมพิพากษาตามทางโลกเรามิได้พิพากษาผู้ใด 16 แต่ถึงแม้เราจะพิพากษา การพิพากษาของเราก็ถูกต้อง เพราะเราไม่ได้พิพากษาโดยลำพัง แต่เราพิพากษาร่วมกับพระองค์ผู้ทรงใช้เรามา 17 ในธรรมบัญญัติของท่านก็มีคำเขียนไว้ว่า คำพยานของสองคนก็เป็นที่เชื่อถือได้ 18 เราเป็นพยานแก่ตัวเราเอง และพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาก็เป็นพยานให้แก่เราด้วย 19เหตุฉะนั้นเขาจึงทูลพระองค์ว่า"พระบิดาของท่านอยู่ที่ไหน" พระเยซูตอบว่า " ตัวเราก็ดีพระบิดาของเราก็ดีท่านทั้งหลายไม่รู้จัก ถ้าท่านรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย" 20 พระเยซูตรัสคำเหล่านี้ พี่คลังเงินเมื่อกำลังสั่งสอนอยู่ในบริเวณพระวิหารแต่ไม่มีผู้ใดจับกุมพระองค์ เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์
แน่นอนครับ ขออนุญาตอรรถาธิบาย ยอห์น 8:12-20 แบบทีละข้อ พร้อมเกร็ดความสำคัญครับ
บทนำบริบท
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันสุดท้ายของเทศกาลอยู่เพิง (ซึ่งจุดเทียนใหญ่ในพระวิหารเพื่อระลึกถึงการนำทางของพระเจ้าในถิ่นทุรกันดาร) พระเยซูทรงใช้บริบทแสงสว่างนี้เพื่อประกาศตัวตนของพระองค์
ข้อ 12
"เราเป็นความสว่างของโลก ผู้ที่ตามเรามาจะไม่เดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต"
· “เราเป็น” (Ego Eimi) : เป็นการกล่าวถึงพระนามของพระเจ้าในอพยพ 3:14 พระเยซูทรงยืนยันความเป็นพระเจ้า
· “ความสว่างของโลก” : ต่างจากแสงเทียนที่ให้แสงชั่วคราว พระองค์ให้แสงสว่างฝ่ายวิญญาณถาวร (ความจริง การทรงนำ การชำระบาป)
· “ไม่เดินในความมืด” : ไม่ใช้ชีวิตในความบาป ความโง่เขลา หรือการถูกสาปแช่งอีกต่อไป
· “ความสว่างแห่งชีวิต” : แสงสว่างนี้ไม่ใช่แค่ความรู้ แต่เป็นชีวิตนิรันดร์และชีวิตที่มีคุณค่าที่แท้จริง
ข้อ 13-14 (การโต้เถียงเรื่องพยาน)
พวกฟาริสีว่า "ท่านเป็นพยานแทนตัวท่านเอง คำพยานของท่านก็ไม่จริง"
พระเยซูตรัสตอบว่า "แม้เราเป็นพยานแทนตัวเราเอง คำพยานของเราก็จริง..."
· ปกติตามกฎหมาย (เฉลยธรรมบัญญัติ 19:15) ต้องมีพยาน 2 ปากจึงจะรับฟังได้
· แต่พระเยซูทรงชี้ว่า แหล่งที่มา ของพระองค์ต่างจากมนุษย์ มนุษย์ไม่รู้ว่ามาจากไหนและไปไหน (เกิดและตายบนโลก) แต่พระองค์มาจากสวรรค์และกลับไปหาพระบิดา
· ฉะนั้นคำพยานของพระองค์ สมบูรณ์ในตัวเอง เพราะเป็นความจริงจากเบื้องบน
ข้อ 15-16
"พวกท่านตัดสินตามเนื้อหนัง... แต่ถ้าเรา ตัดสิน เราก็ตัดสินอย่างถูกต้อง"
· “ตัดสินตามเนื้อหนัง” : พวกฟาริสีใช้มาตรฐานโลก มองจากภายนอก (เชื้อสาย กฎเกณฑ์มนุษย์ อคติ)
· “เรากับพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาอยู่ด้วยกัน” : การตัดสินของพระเยซูถูกต้องสมบูรณ์แบบ เพราะเป็นการตัดสินเดียวกับพระเจ้า ไม่ใช่ตามอำเภอใจ
ข้อ 17-18
"ในธรรมบัญญัติของท่านเขียนไว้ว่า... เราก็เป็นพยานแทนตัวเราเอง และพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาก็ทรงเป็นพยานแทนเราด้วย"
· นี่คือการให้ พยานสองปาก ตามกฎหมาย: (1) พระเยซูเอง (2) พระบิดา ซึ่งทรงเป็นพยานผ่านทางพระวจนะ พระวิญญาณ และพระราชกิจอัศจรรย์
ข้อ 19 (คำถามสำคัญ)
เขาถามว่า "พระบิดาของท่านอยู่ที่ไหน?" พระเยซูตรัสว่า "ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย"
· พวกเขาเข้าใจแบบโลกๆ คือ “พ่อของท่านอยู่ที่บ้านหรือที่ทำงาน?” แต่ความจริงคือพระบิดาไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นพระเจ้าผู้สถิตกับพระเยซู
· หัวใจของความเชื่อคริสเตียน : การรู้จักพระเยซูอย่างถูกต้อง = การรู้จักพระเจ้า
ข้อ 20
"พระองค์ตรัสถ้อยคำเหล่านี้ที่หน้าคลังเครื่องบรรณาการขณะทรงสอนอยู่ในพระวิหาร... เพราะเวลาของพระองค์ยังมาไม่ถึง"
· “คลังเครื่องบรรณาการ” คือส่วนหนึ่งของลานสตรี มีตะกร้าหยอดเงินบริจาค เป็นที่สาธารณะ
· “เวลาของพระองค์ยังมาไม่ถึง” : นี่เป็นธีมสำคัญในพระธรรมยอห์น ชั่วโมงของการถูกจับและสิ้นพระชนม์ยังมาไม่ถึง พระเยซูทรงดำเนินไปตามแผนการของพระเจ้า ไม่มีใครทำอะไรพระองค์ได้จนกว่าพระองค์จะยอม
สรุปอรรถาธิบายสำหรับนำไปใช้
1. พระเยซูคือแหล่งกำเนิดแสงสว่างฝ่ายวิญญาณที่แท้จริง ไม่ใช่แค่ศีลธรรมหรือคำสอนดีๆ
2. การติดตามพระองค์ ทำให้เราพ้นจากความมืดของบาปและความตายทางวิญญาณ
3. การตัดสินโดยมาตรฐานมนุษย์ มักผิดพลาด เพราะมองแค่ภายนอก
4. ความสัมพันธ์ระหว่างพระบิดา-พระบุตร เป็นเอกภาพและเป็นรากฐานของความจริง
5. อธิปไตยของพระเจ้า : เวลาของพระเยซูอยู่ในพระหัตถ์ของพระบิดา ไม่ใช่ตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรู
หวังว่าคงช่วยให้เข้าใจลึกซึ้งขึ้นนะครับ ถ้าอยากเจาะลึกเฉพาะข้อใดเพิ่มเติมก็บอกได้เลยครับ 🙏
ธรรมบัญญัติและแผ่นดินของพระเจ้า
- Details
- Written by: Chatrapong meesa
- Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์
- Hits: 234
พระธรรมลูกา 16:14-17

14 ฝ่ายพวกฟาริสีที่มีใจรักเงิน เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นแล้วจึงเยาะเย้ยพระองค์
15 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เจ้าทั้งหลายทำทีดูเป็นคนชอบธรรมต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงทราบจิตใจของเจ้าทั้งหลาย ด้วยว่าซึ่งเป็นที่นับถือมากท่ามกลางมนุษย์ ก็ยังเป็นที่เกลียดชังจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า
16 มีธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะมาจนถึงยอห์น ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า และคนทั้งปวงก็ชิงกันเข้าไปในแผ่นดินนั้น
17 ฟ้าและดินจะล่วงไปก็ง่ายกว่าที่ธรรมบัญญัติสักจุดหนึ่งจะเป็นโมฆะ
แน่นอนครับ ขออรรถาธิบาย ลูกา 16:14-17 ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย พร้อมบริบทและข้อคิดทางเทววิทยาครับ
บริบทของข้อความ
พระเยซูทรงกำลังตรัสกับเหล่าสาวก ต่อหน้าพวกฟาริสี ซึ่งเป็นคนรักเงิน (ข้อ 14) ก่อนหน้านี้พระองค์เพิ่งเล่าอุปมาเรื่อง นายทุนที่ไม่ซื่อสัตย์ (ลูกา 16:1-13) ซึ่งสรุปว่าคนใช้เงินอย่างไม่ซื่อสัตย์ยังรอบคอบในการใช้เงินเพื่ออนาคตฝ่ายโลก แต่เราควรใช้เงินเพื่ออนาคตนิรันดร์ และ ไม่มีใครปรนนิบัตินายสองคน (พระเจ้ากับเงินทอง)
---
อรรถาธิบายทีละข้อ
ลูกา 16:14 - ฟาริสีเยาะเย้ย เพราะรักเงิน
“พวกฟาริสีที่รักเงิน ได้ยินพระองค์ตรัสดังนั้นก็เยาะเย้ยพระองค์”
- ฟาริสีรักเงิน – แต่พวกเขามักแสร้งทำเป็นเคร่งครัดในธรรมบัญญัติ พระเยซูทรงเปิดโปงว่าความรักเงินเป็นใจกลางของชีวิตพวกเขา
· เยาะเย้ย (ἐξεμυκτήρισαν – exemyktērisan) – แปลตรงตัวว่า “สั่งน้ำมูกใส่” หรือ “ทำหน้าดูถูก” แสดงถึงการดูหมิ่นอย่างรุนแรง พวกเขาคิดว่าคำสอนของพระเยซูโง่เขลา เพราะพวกเขาเชื่อว่าความมั่งคั่งเป็นเครื่องหมายของพระพรจากพระเจ้า
ลูกา 16:15 - พระเจ้าทรงรู้ใจ สิ่งที่มนุษย์ยกย่องเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียน (เป็นสิ่งที่น่าเกลียดชัง) ต่อพระเจ้า
“พระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็นคนที่ยอตัวเองต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงรู้จักใจของท่าน เพราะว่าที่มนุษย์ยกย่องนับถือกันนั้น เป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนในสายพระเนตรของพระเจ้า’”
- ยอตัวเองต่อหน้ามนุษย์ – พวกฟาริสีรักษาภาพลักษณ์ภายนอกว่าเคร่งครัด แต่ภายในรักเงินและอำนาจ
· พระเจ้าทรงรู้จักใจ – เป็นการเตือนว่าไม่มีใครหลอกพระเจ้าได้
· ที่มนุษย์ยกย่อง…น่าสะอิดสะเอียน – นี่เป็นหัวใจสำคัญ: สิ่งที่สังคมชื่นชม (เช่น ความร่ำรวย อำนาจ ชื่อเสียง) ถ้าทำให้เราหันเหจากพระเจ้า มันกลับเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในสายพระเนตรพระเจ้า ตัวอย่างเช่น การทำบุญเพื่ออวด หรือการให้ทานเพื่อให้คนยกย่อง
ลูกา 16:16 - ยุคเปลี่ยนผ่าน จากธรรมบัญญัติสู่ข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักร
“ธรรมบัญญัติและคำของผู้เผยพระวจนะมีมาจนถึงยอห์น ตั้งแต่นั้นมา อาณาจักรของพระเจ้าก็ได้รับการประกาศ และทุกคนก็บังคับตัวเข้าไปในอาณาจักรนั้น”
ข้อนี้ดูเหมือนไม่ต่อเนื่อง แต่จริงๆ เชื่อมโยงกับข้อ 14-15 และข้อ 17
- ธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะมีมาจนถึงยอห์น – หมายถึงการเตรียมการของพระเจ้าในพันธสัญญาเดิมสิ้นสุดลงที่ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (เป็นตัวเชื่อมระหว่างสองพันธสัญญา)
· ตั้งแต่นั้นมา อาณาจักรของพระเจ้าก็ได้รับการประกาศ – ในยุคของพระเยซู กำลังเริ่มต้นยุคแห่งการประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักร
· ทุกคนก็บังคับตัวเข้าไปในอาณาจักรนั้น
คำแปลที่ถูกต้องที่สุดอาจเป็น “ทุกคนก็ถูกเร่งเร้าให้เข้าไป” หรือ “ทุกคนก็พยายามอย่างแรงกล้าที่จะเข้าไป” (กรีก: βιάζεται – biázetai)
ไม่ใช่ใช้ความรุนแรง แต่หมายถึงความกระตือรือร้นอย่างแรงกล้า เสมือนหนึ่ง “เบียดเสียด” หรือ “ทุ่มเทสุดตัว” เพื่อเข้าสู่อาณาจักร
ข้อนี้ไม่ได้ขัดแย้งกับความรอดโดยพระคุณ แต่ชี้ให้เห็นว่าการตอบสนองต่ออาณาจักรต้องอาศัยการกลับใจและการละทิ้งความรักโลก (โดยเฉพาะเงินทอง)
ลูกา 16:17 - ธรรมบัญญัติยังคงมั่นคง ไม่ถูกยกเลิก
“ส่วนฟ้าและดินจะล่วงไปได้ง่ายกว่า อักษรตัวหนึ่งตัวใดในธรรมบัญญัติจะตกไปก็ยาก”
- พระเยซูตรัสเช่นนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าใจผิดว่า อาณาจักรใหม่หมายถึงการยกเลิกมาตรฐานศีลธรรมของพระเจ้า
· อักษรตัวหนึ่งตัวใด (iōta – ยอด) – หมายถึงอักษรที่เล็กที่สุดในภาษาฮีบรู (yodh) หรือแม้แต่ขีดเล็กๆ บนตัวอักษร
· ความหมาย: พระเจ้าจะไม่เปลี่ยนมาตรฐานความดีความชอบ
แต่พระเยซูทรงเติมเต็มธรรมบัญญัติและแสดงให้เห็นความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น (เช่น ความโลภเท่ากับ idolatry)
· เชื่อมกลับถึงฟาริสี: พวกเขาจับผิดเล็กๆ น้อยๆ แต่ขาดความรักพระเจ้าและเมตตาธรรม
สรุปสาระสำคัญ
1. พระเจ้าทรงเห็นใจ ไม่ใช่ภายนอก – พวกฟาริสีดูดีแต่พระองค์ตรัสว่าความรักเงินเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียน
2. อาณาจักรของพระเจ้ามาถึงแล้ว – ตั้งแต่ยอห์นเป็นต้นมา เราต้องตอบสนองด้วยใจที่แรงกล้า พร้อมทิ้งสิ่งที่เป็นอุปสรรค (รวมถึงเงินทอง)
3. ธรรมบัญญัติไม่สิ้นสูญ – อาณาจักรไม่ได้หมายถึงการเลิกทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้า แต่น้ำพระทัยนั้นยังคงมั่นคงเป็นนิจ
ข้อคิดนำไปใช้
- เรามักยกย่องคนรวย หรืออยากให้คนนับถือในความสำเร็จทางโลก แต่พระเยซูทรงเตือนว่า “ที่มนุษย์ยกย่องเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระเจ้า” ถ้ามันทำให้ห่างเหินจากพระองค์
· อย่าเยาะเย้ยหรือดูถูกคำสอนของพระคริสต์ที่ท้าทายวิถีของโลก
· การเข้าสู่อาณาจักรต้องใช้ความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า – ไม่ใช่เกียจคร้านฝ่ายวิญญาณ
· เรายังต้องยึดมั่นในมาตรฐานศีลธรรมของพระเจ้า โดยเฉพาะเรื่องความซื่อสัตย์และการไม่เป็นทาสเงินทอง
ถ้าต้องการเจาะลึกคำว่า “บังคับตัวเข้าไป” (ข้อ 16) หรือเทียบกับมัทธิว 11:12-13 เพิ่มเติม ก็บอกได้นะครับ
Page 8 of 12