ข่าวประเสริฐและพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์

พระเยซูทรงเป็นผู้เลี้ยงดูแลที่ดี

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 07 May 2026

Hits: 191

• :

พระธรรมยอห์น

พระเยซูทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะที่ดี

10:7-21,

7 พระเยซูจึงตรัสกับพวกเขาอีกว่า “เราบอกความจริงกับท่านว่า เราเป็นประตูของแกะทั้งหลาย

8 ทุกคนที่มาก่อนเรานั้นเป็นขโมยและโจร แต่ฝูงแกะไม่ได้ฟังพวกเขา

9 เราเป็นประตู ถ้าใครเข้าไปทางเรา คนนั้นจะรอด เขาจะเข้าออกแล้วก็จะพบอาหาร

10 ขโมยนั้นย่อมมาเพื่อจะลัก ฆ่า และทำลาย เรามาเพื่อพวกเขาจะได้ชีวิตและจะได้อย่างครบบริบูรณ์

11 เราเป็นผู้เลี้ยงที่ดี ผู้เลี้ยงที่ดีย่อมสละชีวิตของตนเพื่อฝูงแกะ

12 คนที่รับจ้างไม่ได้เป็นผู้เลี้ยงแกะ ฝูงแกะไม่ได้เป็นของเขา เมื่อเห็นสุนัขป่ามาเขาจึงละทิ้งฝูงแกะหนีไป สุนัขป่าก็ไล่กัดกินพวกแกะจนกระจัดกระจาย

13 เขาหนีเพราะเขาเป็นเพียงลูกจ้างและไม่ได้เป็นห่วงแกะเลย

14 เราเป็นผู้เลี้ยงที่ดี เรารู้จักแกะของเราและแกะของเราก็รู้จักเรา

15 เหมือนอย่างที่พระบิดาทรงรู้จักเราและเรารู้จักพระบิดา และเราสละชีวิตเพื่อฝูงแกะ

16 แกะอื่นที่ไม่ได้เป็นของคอกนี้เราก็มีอยู่ แกะพวกนั้นเราก็ต้องพามาด้วย และแกะพวกนั้นจะฟังเสียงของเราแล้วจะรวมเป็นฝูงเดียวและมีผู้เลี้ยงเพียงผู้เดียว

17 เพราะเหตุนี้พระบิดาจึงทรงรักเรา เพราะเราสละชีวิตของเราเพื่อจะรับชีวิตนั้นคืนมาอีก

18 ไม่มีใครชิงชีวิตไปจากเราได้ แต่เราสละชีวิตตามที่เราตั้งใจเอง เรามีสิทธิอำนาจที่จะสละชีวิตนั้นและมีสิทธิอำนาจที่จะรับคืนมาอีก คำกำชับนี้เราได้รับมาจากพระบิดาของเรา”

19 คำสอนเหล่านี้ทำให้พวกยิวแตกคอกันอีก

20 พวกเขาหลายคนพูดว่า “เขามีผีสิงและเป็นบ้า ไปฟังเขาทำไม?”

21 คนอื่นๆ ก็พูดว่า “คำสอนแบบนี้ไม่ได้เป็นของคนที่มีผีสิง ผีจะทำให้คนตาบอดมองเห็นได้หรือ?”

แน่นอนครับ นี่คือ อรรถาธิบายพระธรรมยอห์น 10:7-21 ซึ่งเป็นตอนที่พระเยซูทรงเปิดเผยพระองค์เองในฐานะ “ประตู” และ “ผู้เลี้ยงที่ดี” พร้อมทั้งความแตกต่างกับพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์

บริบท (ข้อ 1-6)

ก่อนข้อ 7 พระเยซูทรงใช้คำอุปมาเรื่องคอกแกะ โดยที่พระองค์ทรงเป็น “ประตู” และคนเลี้ยงแกะที่แท้จริงจะเข้ามาทางประตู แต่พวกฟาริสีเปรียบเสมือน “ขโมยและโจร” (หมายถึงพวกธรรมาจารย์และฟาริสีที่ไม่นำคนมาหาพระเจ้า แต่กลับนำคนออกห่าง) แต่พวกเขาไม่เข้าใจ

อรรถาธิบายทีละส่วน

1. พระเยซูทรงเป็น “ประตู” (ข้อ 7-10)

“เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า เราคือประตูสำหรับแกะ” (ข้อ 7)

· ความหมายเชิงเปรียบเทียบ ในคอกแกะสมัยนั้นมีประตูเดียวเท่านั้น คนเลี้ยงแกะนอนขวางทางเข้าเป็นประตูให้แกะเข้า-ออกได้อย่างปลอดภัย

· นัยทางเทววิทยา พระเยซูทรงหมายถึง ความรอดและการเข้าถึงพระเจ้ามีทางเดียว คือผ่านทางพระองค์เท่านั้น (เปรียบเทียบกับ ยอห์น 14:6)

· ข้อ 8-9 “บรรดาคนที่มาก่อนหน้าเราเป็นขโมยและโจร” หมายถึงพวกธรรมาจารย์และฟาริสี หรือพวกเมสสิยาห์เทียม ซึ่งไม่ได้นำผู้คนมาหาพระเจ้าแท้ แต่กักขังใจคนไว้กับกฎเกณฑ์ที่ไร้ชีวิต

· ผลของการเข้าทางประตูพระเยซู “จะได้รับการช่วยให้รอด จะเข้าและออก และจะได้อาหาร” (ข้อ 9) → หมายถึงชีวิตอิสรภาพ ความปลอดภัย และการได้รับการดูแลฝ่ายวิญญาณ

“เรามาเพื่อให้เขามีชีวิตและมีชีวิตอย่างบริบูรณ์” (ข้อ 10)

· ตรงข้ามกับขโมย ที่มาเพื่อ “ขโมย ฆ่า และทำลาย”

· ชีวิตบริบูรณ์ ไม่ใช่แค่การมีชีวิตอยู่ แต่หมายถึงชีวิตที่มีคุณค่า สมบูรณ์ในความสัมพันธ์กับพระเจ้า มีสันติสุข ความยินดี และจุดหมายในพระคริสต์

2. พระเยซูทรงเป็น “ผู้เลี้ยงที่ดี” (ข้อ 11-15)

“เราคือผู้เลี้ยงที่ดี ผู้เลี้ยงที่ดีนั้นยอมสละชีวิตของตนเพื่อแกะ” (ข้อ 11)

· ลักษณะสำคัญ ความรักที่เสียสละ ต่างจาก “ลูกจ้าง” (ข้อ 12-13) ที่เห็นหมาป่าก็หนี เพราะไม่ใช่เจ้าของแกะแท้

· ลูกจ้างในที่นี้หมายถึงผู้นำศาสนาที่เห็นแก่ตัว หรือผู้สอนเท็จ ที่จะละทิ้งฝูงเมื่อเกิดวิกฤติ

· พระเยซูทรงรู้จักแกะของพระองค์ และแกะก็รู้จักพระองค์ (ข้อ 14-15) → ความสัมพันธ์ใกล้ชิดแบบสนิทสนม คล้ายความสัมพันธ์ระหว่างพระเยซูกับพระบิดา

· “ยอมสละชีวิต” เป็นการพาดพิงถึงการสิ้นพระชนม์บนกางเขนอย่างชัดเจน

3. แกะอื่น (ข้อ 16)

“เรายังมีแกะอื่นซึ่งมิได้อยู่ในคอกนี้ จำเป็นที่จะต้องพาแกะนั้นมาให้อยู่ด้วย”

· “คอกนี้” หมายถึงชนชาติอิสราเอล

· “แกะอื่น” หมายถึงชนต่างชาติ (Gentiles) ที่จะเชื่อในพระคริสต์

· คริสตจักรจะเป็นฝูงเดียว มีผู้เลี้ยงเดี่ยว คือพระเยซูคริสต์ (แสดงถึงเอกภาพในพระกายของพระคริสต์)

4. ความรักและการทรงเรียก (ข้อ 17-18)

“ด้วยเหตุนี้พระบิดาจึงทรงรักเรา เพราะเรายอมสละชีวิตของเราเพื่อจะรับอีก”

· การสิ้นพระชนม์ของพระเยซูไม่ใช่เหตุการณ์ที่ถูกบังคับ แต่เป็นการยอมจำนนด้วยความรักและการเชื่อฟัง

· “รับอีก” หมายถึงการคืนพระชนม์ พระเยซูทรงมีสิทธิอำนาจในความตายและการเป็นขึ้นมาของพระองค์เอง

“ไม่มีใครแย่งชีวิตของเราไปจากเราได้”

· นี่เป็นการประกาศถึงพระราชอำนาจของพระองค์ แม้จะถูกตรึงกางเขน แต่พระองค์ทรงยอมให้เกิดขึ้นด้วยความเต็มใจ เพื่อไถ่บาป

5. ปฏิกิริยาของชาวยิว (ข้อ 19-21)

· คนยิวแตกแยกกัน: บางกลุ่มกล่าวว่า “เขามีผีสิง” แต่บางกลุ่มแย้งว่า “ผีสิงทำให้คนตาบอดมองเห็นได้หรือ?” (พาดพิงถึงการรักษาคนตาบอดแต่กำเนิดใน ยอห์น 9)

· แสดงให้เห็นว่าแม้พระเยซูตรัสด้วยความชัดเจนและทำการอัศจรรย์ ใจมนุษย์ที่แข็งกระด้างก็ยังเลือกที่จะไม่เชื่อ

สรุปสาระสำคัญ

1. พระเยซูคือทางเดียวสู่ความรอด (ประตู)

2. ความรักของพระองค์เป็นการเสียสละอย่างเต็มที่ (ผู้เลี้ยงที่ดี)

3. ผู้เชื่อมีชีวิตที่ปลอดภัยและบริบูรณ์ ในพระองค์

4. พระเยซูทรงรวมทุกชนชาติเข้าเป็นฝูงเดียวกัน – ไม่จำกัดเฉพาะยิว

5. การสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์เป็นไปด้วยพระราชอำนาจของพระองค์

หากต้องการศึกษาเชิงเทียบกับคำพยากรณ์ในพันธสัญญาเดิม (เช่น เอเสเคียล 34) หรือเทียบกับพระกิตติคุณอื่นๆ ก็สามารถถามเพิ่มได้ครับ

จงเลี้ยงแกะของเรา

พระธรรมยอห์น 21:15

เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว พระเยซูตรัสกับ ซีโมนเปโตรว่า ซีโมนบุตรยอห์นเอ๋ย เจ้ารักเรามาก กว่าเหล่านี้หรือ เขาทูลพระองค์ว่า เป็นความจริงพระเจ้าข้า พระองค์ทรงทราบว่าข้าพระองค์รักพระองค์ พระองค์ตรัสสั่งเขาว่า จงเลี้ยงลูกแกะของเราเถิด

 

คำอุปมาเรื่องคอกแกะ

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 07 May 2026

Hits: 332

 

พระธรรมยอห์น 10:1

1 เราบอกความจริงแก่ท่านว่าผู้ที่ไม่ได้เข้าไปในคอกแกะทางประตูแต่ปีนเข้าไปทางอื่นนั้นเป็นขโมยและโจร

คำอุปมาเรื่องคอกแกะ

JOHN10:1

VERILY, VERILY, I SAY UNTO YOU, HE THAT

ENTERETH NOT BY THE DOOR INTO THE SHEEPFOLD, BUT CLIMBETH UP SOME OTHER WAY

, THE SAME IS A THIEF AND A ROBBER JOHN 10:1

Only one Door JESUS CHRIST 

ทางอื่น OTHER WAY 

Evolution - วิวัฒนาการ

Self-righteousness - ความเชื่อว่าตนถูกต้อง (หรือ การถือตนว่าชอบธรรม)

Religion - ศาสนา

Good Work - การทำความดี

Ethical Culture - วัฒนธรรมจริยธรรม

Reform - การปฏิรูป

Morality - ศีลธรรม

Honesty - ความซื่อสัตย์

Only one Door is JESUS CHRIST 

 ข้อพระคัมภีร์ ยอห์น 10:1-6 เป็นคำอุปมาของพระเยซูที่เปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับประชากรของพระเจ้าเหมือนคนเลี้ยงแกะกับฝูงแกะ โดยมีรายละเอียดดังนี้:

สรุปเนื้อหา:

1. คนที่ปีนรั้วเข้าไปในคอกแกะ (ข้อ 1) คือโจรและผู้ร้าย ซึ่งไม่ใช่เจ้าของแกะ

2. คนเลี้ยงแกะที่แท้จริง (ข้อ 2-3) เข้าทางประตู คนเฝ้าประตูก็เปิดให้เขา และแกะก็รู้จักเสียงของเขา

3. พระเยซูคือประตู (โดยนัยในข้อ 7-9 ที่ต่อเนื่อง) และคือผู้เลี้ยงแกะที่ดี

4. แกะจะตามคนเลี้ยงแกะเพราะรู้จักเสียงของเขา แต่จะหนีจากคนแปลกหน้า (ข้อ 4-5)

5. เหล่าสาวกไม่เข้าใจ อุปมานี้ในตอนแรก (ข้อ 6)

ความหมายสำคัญ:

· ประตูคอกแกะ หมายถึง ทางเดียวที่จะเข้าไปหาพระเจ้าและได้รับการช่วยเหลือ (ซึ่งพระเยซูคือทางนั้น)

· คนเลี้ยงแกะที่ดี คือพระเยซู ผู้ทรงนำและดูแลฝูงแกะของพระองค์

· โจรและผู้ร้าย หมายถึงพวกธรรมาจารย์ ฟาริสี หรือผู้นำเทียมเท็จที่พยายามนำประชาชนไปผิดทาง

· เสียงของคนเลี้ยงแกะ สื่อถึงการที่ผู้เชื่อแท้จะรู้จักและเชื่อฟังพระดำรัสของพระคริสต์

· คนแปลกหน้า คือคำสอนเทียมเท็จหรือผู้นำที่ไม่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้า

ตัวอย่างการนำไปใช้ในชีวิต: ผู้เชื่อควรฝึกฝนที่จะฟังและแยกแยะเสียงของพระเยซูผ่านทางพระคัมภีร์ และไม่หลงตามคำสอนที่ไม่สอดคล้องกับความจริงของพระองค์

ผู้ไถ่ที่แท้จริง

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 07 May 2026

Hits: 208

• :
• นางรูธ:
• บทสุดท้ายพระธรรมนางรูธ:
• นางรูธบทที่3:
• นางรูธ(ไทยแต่จิ๋ว):
• ร่มเงาแห่งพระคุณ:
• ก้าวใหม่แห่งความหวัง:
• พระพรที่เกินคาด:
• นางรูธ คริสตจักรเทียนสั่ง:
• Baptist เขาหินซ้อน:

 

พระธรรมนางรูธ :4:1-6

โบอาส แต่งงานกับนางรูธ

1 โบอาสไปที่ประตูเมืองและนั่งอยู่ที่นั่น ดูสิ ญาติสนิทซึ่งโบอาสกล่าวถึงเดินผ่านมา โบอาสจึงกล่าวว่า “เพื่อนเอ๋ย แวะนั่งที่นี่ก่อน” เขาก็แวะมานั่งลง

2 ท่านจึงไปนำพวกผู้ใหญ่ในเมืองนั้นมาสิบคนกล่าวว่า “เชิญนั่งที่นี่เถิด” พวกเขาก็นั่งลง

3 ท่านจึงพูดกับญาติสนิทคนนั้นว่า “นาซึ่งเป็นส่วนของเอลีเมเลคญาติของเรานั้น นาโอมีผู้กลับมาจากดินแดนโมอับอยากขายเสีย

4 ข้าพเจ้าเองคิดว่า ข้าพเจ้าจะเปิดเผยให้ท่านทราบ และขอบอกว่าจงซื้อไว้ ต่อหน้าคนที่นั่งอยู่ที่นี่และต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ของชาวเมืองเรา ถ้าท่านจะไถ่ไว้ก็จงไถ่เถอะ ถ้าท่านไม่ไถ่จงบอกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทราบ นอกจากท่านแล้วไม่มีใครมีสิทธิ์ไถ่ได้ ข้าพเจ้าเองมีสิทธิ์ถัดท่านไป” ผู้นั้นจึงบอกโบอาสว่า “ข้าพเจ้าจะไถ่เอง”

5 แล้วโบอาสบอกว่า “ในวันที่ท่านซื้อที่นาจากมือนาโอมีนั้น ท่านก็จะได้รูธชาวโมอับ แม่ม่ายของผู้ตายด้วย เพื่อนามของผู้ตายจะได้สืบต่อไปบนมรดกของเขา”

6 ญาติสนิทคนนั้นตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไถ่เพื่อตนเองอย่างนั้นไม่ได้ จะทำให้มรดกข้าพเจ้าเสียไป ท่านจงเอาสิทธิในการไถ่ของข้าพเจ้าไปไถ่เองเถอะ เพราะข้าพเจ้าไถ่ไม่ได้แล้ว”

 ด้วยความยินดีครับ ขออนุญาตขยายความ หรือ “อรรถา” ข้อความ นางรูธ 4:1-6 เพิ่มเติมดังนี้

บริบทก่อนหน้า

ก่อนหน้านี้ นางรูธ (หญิงชาวโมอับซึ่งเป็นแม่หม้าย) ได้ติดตามนาโอมี (แม่สามีชาวยูดาห์) กลับมายังเบธเลเฮม เธอได้ไปเก็บรวงข้าวที่นาไร่ของโบอาส ซึ่งเป็นญาติสนิทฝ่ายสามีผู้ล่วงลับ นาโอมีเห็นว่าโบอาสเป็นผู้มีคุณสมบัติเป็น “ผู้ไถ่” (kinsman-redeemer หรือ โกเอล) ได้ จึงวางแผนให้นางรูธไปเปิดผ้าคลุมเท้าโบอาสที่ลานนวดข้าว เพื่อขอให้ท่านรับหน้าที่ไถ่ถอนชื่อและมรดกของครอบครัว โบอาสรับปากว่าจะจัดการ แต่ต้องให้ญาติที่ใกล้ชิดกว่า (ซึ่งมีสิทธิ์ไถ่ก่อนท่าน) ตัดสินใจก่อน

อรรถาธิบายทีละข้อ

ข้อ 1

โบอาสไปที่ “ประตูเมือง” ซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหาร การค้า และการตัดสินคดีความของชาวอิสราเอล การนั่งรออยู่ตรงนี้แสดงว่าโบอาสดำเนินการตามกฎหมายอย่างเปิดเผยและสุจริต เมื่อเห็นญาติสนิทคนนั้นเดินผ่าน ท่านเรียกเขาว่า “เพื่อนเอ๋ย” (หรือ “ท่านนั่น” ตามต้นฉบับ) นั่นคือการเจรจาอย่างสุภาพแต่แน่วแน่ ญาติคนนั้นยอมมานั่งด้วย แสดงว่าไม่ได้มีปัญหาส่วนตัว หรืออย่างน้อยก็ยังไม่รู้เรื่องที่จะเสนอ

ข้อ 2

โบอาสเรียก “ผู้ใหญ่ในเมืองนั้นมาสิบคน” ตามธรรมเนียมของอิสราเอล (เทียบกับ อพยพ 18:21-25; กันดารวิถี 11:16-17) สิบคนนี้น่าจะเป็นตัวแทนของชุมชนในการเป็นพยานและรับรองข้อตกลง การมีพยานเอกสารเพื่อความถูกต้องตามกฎหมาย

ข้อ 3

โบอาสแจ้งว่าที่ดินที่เคยเป็นของ “เอลีเมเลค” (สามีของนาโอมี) กำลังจะถูกนาโอมีขาย กฎหมายในเลวีนิติ 25:25 ระบุว่าถ้าญาติขายที่ดินไปเพราะความจน ผู้ไถ่ (ญาติสนิท) มีหน้าที่ไถ่คืน เพื่อรักษามรดกของเผ่าไว้ ตรงนี้โบอาสยังไม่ได้เอ่ยถึงรูธหรือเรื่องการสืบเชื้อสาย

ข้อ 4

โบอาสเปิดโอกาสให้ญาติสนิทใช้สิทธิ์ซื้อที่ดินก่อน ท่านพูดต่อหน้าพยานสิบคน ถ้าญาติไม่เอาก็ให้บอก แล้วโบอาสจะรับช่วงทำเอง นี่เป็นการดำเนินการตามพิธีการอย่างโปร่งใส ไม่แอบอ้าง

ข้อ 5

โบอาสเพิ่มเงื่อนไขที่สำคัญสุด: “ในวันที่ท่านซื้อที่นาจากมือนาโอมี… ท่านก็จะได้รูธชาวโมอับ แม่ม่ายของผู้ตายด้วย เพื่อนามของผู้ตายจะได้สืบต่อไป” แปลว่า การไถ่ที่ดินนั้นไม่ได้แค่ได้ที่ดินเปล่า ๆ แต่ต้องรับภาระแต่งงานกับรูธ และให้กำเนิดบุตรคนแรกเพื่อรับมรดกและสืบทอดชื่อของมาห์โลน (สามีเดิมของรูธ) ตามธรรมเนียมการแต่งงานแบบ “เลวีเรต” (Deuteronomy 25:5-10) ในกรณีนี้ไม่ใช่พี่น้องร่วมบิดา แต่เป็นญาติเชิงกฎหมายที่ขยายไปถึงผู้ไถ่ครอบครัว

ข้อ 6

ญาติสนิทเปลี่ยนใจทันที: “ข้าพเจ้าจะไถ่เพื่อตนเองอย่างนั้นไม่ได้ จะทำให้มรดกข้าพเจ้าเสียไป” เหตุผลทางเศรษฐกิจและสังคม – ถ้าเขามีลูกกับรูธ ลูกคนนั้นจะได้ที่ดินต่อจากมาห์ลอน ซึ่งจะตัดสิทธิของทายาทของเขาเอง ทำให้เขาต้องเสียทั้งเงินค่ารื้อถอนที่ดิน และทายาทโดยตรงของเขากลับได้มรดกน้อยลง เขาจึงบอกให้โบอาสทำแทน

ความสำคัญในเรื่อง

· การกระทำของโบอาสเป็นแบบอย่างของความซื่อสัตย์และเกียรติยศ ท่านไม่ได้รีบใช้สิทธิ์โดยไม่แจ้งญาติที่ใกล้ชิดกว่า

· ญาติคนแรกทำตามกฎหมายโดยถูกต้อง แต่เลือกที่จะสละสิทธิ์เพราะเห็นว่าไม่คุ้มกับภาระส่วนตัว

· ผลที่สุด โบอาสรับไถ่ทั้งที่ดินและนางรูธ นำไปสู่สายเลือดของกษัตริย์ดาวิด และในพระคัมภีร์ใหม่ถึงพระเยซูคริสต์

· เหตุการณ์นี้สอนว่าการไถ่ (redemption) ในพระคัมภีร์ไม่ใช่แค่ซื้อคืนที่ดิน แต่หมายถึงการฟื้นฟูชื่อ ตระกูล อนาคต และความหวัง เหมือนกับที่พระเจ้าทรงไถ่มนุษย์ผ่านทางพระคริสต์

หากต้องการให้อรรถาธิบายลึกถึงนิติธรรมอิสราเอล หรือเทียบกับกฎหมายอื่น ๆ เพิ่มเติม บอกได้เลยครับ