ข่าวประเสริฐและพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์

พระเยซูทรงเป็นความสว่างของโลก

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 05 May 2026

Hits: 2

• :

 

พระธรรมยอห์น 8:12-20

12 อีกครั้งหนึ่งพระเยซูตรัสกับเขา ทั้งหลายว่า เราเป็นความสว่างของโลก ผู้ที่ตามเรามาจะไม่เดินในความมืดแต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต 13 พวกฟาริสีจึงกล่าวกับพระองค์ว่า ท่านเป็นพยานให้แก่ตัวเอง คำพยานของท่านไม่เป็นความจริง 14พระเยซูตรัสตอบว่า แม้เราเป็นพยานให้แก่ตัวเอง คำพยานของเราก็เป็นความจริง เพราะเรารู้ว่าเรามาจากไหนและจะไปไหน แต่พวกท่านไม่รู้ ว่าเรามาจากไหนและจะไปที่ไหน 15 ท่านทั้งหลายย่อมพิพากษาตามทางโลกเรามิได้พิพากษาผู้ใด 16 แต่ถึงแม้เราจะพิพากษา การพิพากษาของเราก็ถูกต้อง เพราะเราไม่ได้พิพากษาโดยลำพัง  แต่เราพิพากษาร่วมกับพระองค์ผู้ทรงใช้เรามา 17 ในธรรมบัญญัติของท่านก็มีคำเขียนไว้ว่า คำพยานของสองคนก็เป็นที่เชื่อถือได้ 18 เราเป็นพยานแก่ตัวเราเอง และพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาก็เป็นพยานให้แก่เราด้วย 19เหตุฉะนั้นเขาจึงทูลพระองค์ว่า"พระบิดาของท่านอยู่ที่ไหน" พระเยซูตอบว่า " ตัวเราก็ดีพระบิดาของเราก็ดีท่านทั้งหลายไม่รู้จัก ถ้าท่านรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย" 20 พระเยซูตรัสคำเหล่านี้ พี่คลังเงินเมื่อกำลังสั่งสอนอยู่ในบริเวณพระวิหารแต่ไม่มีผู้ใดจับกุมพระองค์ เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์

 แน่นอนครับ ขออนุญาตอรรถาธิบาย ยอห์น 8:12-20 แบบทีละข้อ พร้อมเกร็ดความสำคัญครับ

บทนำบริบท 

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันสุดท้ายของเทศกาลอยู่เพิง (ซึ่งจุดเทียนใหญ่ในพระวิหารเพื่อระลึกถึงการนำทางของพระเจ้าในถิ่นทุรกันดาร) พระเยซูทรงใช้บริบทแสงสว่างนี้เพื่อประกาศตัวตนของพระองค์ 

ข้อ 12 

"เราเป็นความสว่างของโลก ผู้ที่ตามเรามาจะไม่เดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต" 

· “เราเป็น” (Ego Eimi) : เป็นการกล่าวถึงพระนามของพระเจ้าในอพยพ 3:14 พระเยซูทรงยืนยันความเป็นพระเจ้า

· “ความสว่างของโลก” : ต่างจากแสงเทียนที่ให้แสงชั่วคราว พระองค์ให้แสงสว่างฝ่ายวิญญาณถาวร (ความจริง การทรงนำ การชำระบาป)

· “ไม่เดินในความมืด” : ไม่ใช้ชีวิตในความบาป ความโง่เขลา หรือการถูกสาปแช่งอีกต่อไป

· “ความสว่างแห่งชีวิต” : แสงสว่างนี้ไม่ใช่แค่ความรู้ แต่เป็นชีวิตนิรันดร์และชีวิตที่มีคุณค่าที่แท้จริง

ข้อ 13-14 (การโต้เถียงเรื่องพยาน)

พวกฟาริสีว่า "ท่านเป็นพยานแทนตัวท่านเอง คำพยานของท่านก็ไม่จริง"

พระเยซูตรัสตอบว่า "แม้เราเป็นพยานแทนตัวเราเอง คำพยานของเราก็จริง..."

· ปกติตามกฎหมาย (เฉลยธรรมบัญญัติ 19:15) ต้องมีพยาน 2 ปากจึงจะรับฟังได้

· แต่พระเยซูทรงชี้ว่า แหล่งที่มา ของพระองค์ต่างจากมนุษย์ มนุษย์ไม่รู้ว่ามาจากไหนและไปไหน (เกิดและตายบนโลก) แต่พระองค์มาจากสวรรค์และกลับไปหาพระบิดา

· ฉะนั้นคำพยานของพระองค์ สมบูรณ์ในตัวเอง เพราะเป็นความจริงจากเบื้องบน

ข้อ 15-16

"พวกท่านตัดสินตามเนื้อหนัง... แต่ถ้าเรา ตัดสิน เราก็ตัดสินอย่างถูกต้อง" 

· “ตัดสินตามเนื้อหนัง” : พวกฟาริสีใช้มาตรฐานโลก มองจากภายนอก (เชื้อสาย กฎเกณฑ์มนุษย์ อคติ)

· “เรากับพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาอยู่ด้วยกัน” : การตัดสินของพระเยซูถูกต้องสมบูรณ์แบบ เพราะเป็นการตัดสินเดียวกับพระเจ้า ไม่ใช่ตามอำเภอใจ

ข้อ 17-18

"ในธรรมบัญญัติของท่านเขียนไว้ว่า... เราก็เป็นพยานแทนตัวเราเอง และพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาก็ทรงเป็นพยานแทนเราด้วย"

· นี่คือการให้ พยานสองปาก ตามกฎหมาย: (1) พระเยซูเอง (2) พระบิดา ซึ่งทรงเป็นพยานผ่านทางพระวจนะ พระวิญญาณ และพระราชกิจอัศจรรย์

ข้อ 19 (คำถามสำคัญ)

เขาถามว่า "พระบิดาของท่านอยู่ที่ไหน?" พระเยซูตรัสว่า "ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย"

· พวกเขาเข้าใจแบบโลกๆ คือ “พ่อของท่านอยู่ที่บ้านหรือที่ทำงาน?” แต่ความจริงคือพระบิดาไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นพระเจ้าผู้สถิตกับพระเยซู

· หัวใจของความเชื่อคริสเตียน : การรู้จักพระเยซูอย่างถูกต้อง = การรู้จักพระเจ้า

ข้อ 20

"พระองค์ตรัสถ้อยคำเหล่านี้ที่หน้าคลังเครื่องบรรณาการขณะทรงสอนอยู่ในพระวิหาร... เพราะเวลาของพระองค์ยังมาไม่ถึง"

· “คลังเครื่องบรรณาการ” คือส่วนหนึ่งของลานสตรี มีตะกร้าหยอดเงินบริจาค เป็นที่สาธารณะ

· “เวลาของพระองค์ยังมาไม่ถึง” : นี่เป็นธีมสำคัญในพระธรรมยอห์น ชั่วโมงของการถูกจับและสิ้นพระชนม์ยังมาไม่ถึง พระเยซูทรงดำเนินไปตามแผนการของพระเจ้า ไม่มีใครทำอะไรพระองค์ได้จนกว่าพระองค์จะยอม

สรุปอรรถาธิบายสำหรับนำไปใช้

1. พระเยซูคือแหล่งกำเนิดแสงสว่างฝ่ายวิญญาณที่แท้จริง ไม่ใช่แค่ศีลธรรมหรือคำสอนดีๆ

2. การติดตามพระองค์ ทำให้เราพ้นจากความมืดของบาปและความตายทางวิญญาณ

3. การตัดสินโดยมาตรฐานมนุษย์ มักผิดพลาด เพราะมองแค่ภายนอก

4. ความสัมพันธ์ระหว่างพระบิดา-พระบุตร เป็นเอกภาพและเป็นรากฐานของความจริง

5. อธิปไตยของพระเจ้า : เวลาของพระเยซูอยู่ในพระหัตถ์ของพระบิดา ไม่ใช่ตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรู

หวังว่าคงช่วยให้เข้าใจลึกซึ้งขึ้นนะครับ ถ้าอยากเจาะลึกเฉพาะข้อใดเพิ่มเติมก็บอกได้เลยครับ 🙏

ธรรมบัญญัติและแผ่นดินของพระเจ้า

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 01 May 2026

Hits: 9

 

พระธรรมลูกา 16:14-17

14 ฝ่ายพวกฟาริสีที่มีใจรักเงิน เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นแล้วจึงเยาะเย้ยพระองค์

15 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เจ้าทั้งหลายทำทีดูเป็นคนชอบธรรมต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงทราบจิตใจของเจ้าทั้งหลาย ด้วยว่าซึ่งเป็นที่นับถือมากท่ามกลางมนุษย์ ก็ยังเป็นที่เกลียดชังจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า

16 มีธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะมาจนถึงยอห์น ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า และคนทั้งปวงก็ชิงกันเข้าไปในแผ่นดินนั้น

17 ฟ้าและดินจะล่วงไปก็ง่ายกว่าที่ธรรมบัญญัติสักจุดหนึ่งจะเป็นโมฆะ

แน่นอนครับ ขออรรถาธิบาย ลูกา 16:14-17 ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย พร้อมบริบทและข้อคิดทางเทววิทยาครับ

บริบทของข้อความ

พระเยซูทรงกำลังตรัสกับเหล่าสาวก ต่อหน้าพวกฟาริสี ซึ่งเป็นคนรักเงิน (ข้อ 14) ก่อนหน้านี้พระองค์เพิ่งเล่าอุปมาเรื่อง นายทุนที่ไม่ซื่อสัตย์ (ลูกา 16:1-13) ซึ่งสรุปว่าคนใช้เงินอย่างไม่ซื่อสัตย์ยังรอบคอบในการใช้เงินเพื่ออนาคตฝ่ายโลก แต่เราควรใช้เงินเพื่ออนาคตนิรันดร์ และ ไม่มีใครปรนนิบัตินายสองคน (พระเจ้ากับเงินทอง)

---

อรรถาธิบายทีละข้อ

ลูกา 16:14 - ฟาริสีเยาะเย้ย เพราะรักเงิน

“พวกฟาริสีที่รักเงิน ได้ยินพระองค์ตรัสดังนั้นก็เยาะเย้ยพระองค์”

• ฟาริสีรักเงิน – แต่พวกเขามักแสร้งทำเป็นเคร่งครัดในธรรมบัญญัติ พระเยซูทรงเปิดโปงว่าความรักเงินเป็นใจกลางของชีวิตพวกเขา
  · เยาะเย้ย (ἐξεμυκτήρισαν – exemyktērisan) – แปลตรงตัวว่า “สั่งน้ำมูกใส่” หรือ “ทำหน้าดูถูก” แสดงถึงการดูหมิ่นอย่างรุนแรง พวกเขาคิดว่าคำสอนของพระเยซูโง่เขลา เพราะพวกเขาเชื่อว่าความมั่งคั่งเป็นเครื่องหมายของพระพรจากพระเจ้า

ลูกา 16:15 - พระเจ้าทรงรู้ใจ สิ่งที่มนุษย์ยกย่องเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียน (เป็นสิ่งที่น่าเกลียดชัง) ต่อพระเจ้า

“พระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า ‘ท่านทั้งหลายเป็นคนที่ยอตัวเองต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงรู้จักใจของท่าน เพราะว่าที่มนุษย์ยกย่องนับถือกันนั้น เป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนในสายพระเนตรของพระเจ้า’”

• ยอตัวเองต่อหน้ามนุษย์ – พวกฟาริสีรักษาภาพลักษณ์ภายนอกว่าเคร่งครัด แต่ภายในรักเงินและอำนาจ
  · พระเจ้าทรงรู้จักใจ – เป็นการเตือนว่าไม่มีใครหลอกพระเจ้าได้
  · ที่มนุษย์ยกย่อง…น่าสะอิดสะเอียน – นี่เป็นหัวใจสำคัญ: สิ่งที่สังคมชื่นชม (เช่น ความร่ำรวย อำนาจ ชื่อเสียง) ถ้าทำให้เราหันเหจากพระเจ้า มันกลับเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในสายพระเนตรพระเจ้า ตัวอย่างเช่น การทำบุญเพื่ออวด หรือการให้ทานเพื่อให้คนยกย่อง

ลูกา 16:16 - ยุคเปลี่ยนผ่าน จากธรรมบัญญัติสู่ข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักร

“ธรรมบัญญัติและคำของผู้เผยพระวจนะมีมาจนถึงยอห์น ตั้งแต่นั้นมา อาณาจักรของพระเจ้าก็ได้รับการประกาศ และทุกคนก็บังคับตัวเข้าไปในอาณาจักรนั้น”

ข้อนี้ดูเหมือนไม่ต่อเนื่อง แต่จริงๆ เชื่อมโยงกับข้อ 14-15 และข้อ 17

• ธรรมบัญญัติและผู้เผยพระวจนะมีมาจนถึงยอห์น – หมายถึงการเตรียมการของพระเจ้าในพันธสัญญาเดิมสิ้นสุดลงที่ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (เป็นตัวเชื่อมระหว่างสองพันธสัญญา)
  · ตั้งแต่นั้นมา อาณาจักรของพระเจ้าก็ได้รับการประกาศ – ในยุคของพระเยซู กำลังเริ่มต้นยุคแห่งการประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักร
  · ทุกคนก็บังคับตัวเข้าไปในอาณาจักรนั้น
  คำแปลที่ถูกต้องที่สุดอาจเป็น “ทุกคนก็ถูกเร่งเร้าให้เข้าไป” หรือ “ทุกคนก็พยายามอย่างแรงกล้าที่จะเข้าไป” (กรีก: βιάζεται – biázetai)
  ไม่ใช่ใช้ความรุนแรง แต่หมายถึงความกระตือรือร้นอย่างแรงกล้า เสมือนหนึ่ง “เบียดเสียด” หรือ “ทุ่มเทสุดตัว” เพื่อเข้าสู่อาณาจักร
  ข้อนี้ไม่ได้ขัดแย้งกับความรอดโดยพระคุณ แต่ชี้ให้เห็นว่าการตอบสนองต่ออาณาจักรต้องอาศัยการกลับใจและการละทิ้งความรักโลก (โดยเฉพาะเงินทอง)

ลูกา 16:17 - ธรรมบัญญัติยังคงมั่นคง ไม่ถูกยกเลิก

“ส่วนฟ้าและดินจะล่วงไปได้ง่ายกว่า อักษรตัวหนึ่งตัวใดในธรรมบัญญัติจะตกไปก็ยาก”

• พระเยซูตรัสเช่นนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าใจผิดว่า อาณาจักรใหม่หมายถึงการยกเลิกมาตรฐานศีลธรรมของพระเจ้า
  · อักษรตัวหนึ่งตัวใด (iōta – ยอด) – หมายถึงอักษรที่เล็กที่สุดในภาษาฮีบรู (yodh) หรือแม้แต่ขีดเล็กๆ บนตัวอักษร
  · ความหมาย: พระเจ้าจะไม่เปลี่ยนมาตรฐานความดีความชอบ
  แต่พระเยซูทรงเติมเต็มธรรมบัญญัติและแสดงให้เห็นความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น (เช่น ความโลภเท่ากับ idolatry)
  · เชื่อมกลับถึงฟาริสี: พวกเขาจับผิดเล็กๆ น้อยๆ แต่ขาดความรักพระเจ้าและเมตตาธรรม

สรุปสาระสำคัญ

1. พระเจ้าทรงเห็นใจ ไม่ใช่ภายนอก – พวกฟาริสีดูดีแต่พระองค์ตรัสว่าความรักเงินเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียน
2. อาณาจักรของพระเจ้ามาถึงแล้ว – ตั้งแต่ยอห์นเป็นต้นมา เราต้องตอบสนองด้วยใจที่แรงกล้า พร้อมทิ้งสิ่งที่เป็นอุปสรรค (รวมถึงเงินทอง)
3. ธรรมบัญญัติไม่สิ้นสูญ – อาณาจักรไม่ได้หมายถึงการเลิกทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้า แต่น้ำพระทัยนั้นยังคงมั่นคงเป็นนิจ

ข้อคิดนำไปใช้

• เรามักยกย่องคนรวย หรืออยากให้คนนับถือในความสำเร็จทางโลก แต่พระเยซูทรงเตือนว่า “ที่มนุษย์ยกย่องเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระเจ้า” ถ้ามันทำให้ห่างเหินจากพระองค์
  · อย่าเยาะเย้ยหรือดูถูกคำสอนของพระคริสต์ที่ท้าทายวิถีของโลก
  · การเข้าสู่อาณาจักรต้องใช้ความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า – ไม่ใช่เกียจคร้านฝ่ายวิญญาณ
  · เรายังต้องยึดมั่นในมาตรฐานศีลธรรมของพระเจ้า โดยเฉพาะเรื่องความซื่อสัตย์และการไม่เป็นทาสเงินทอง

ถ้าต้องการเจาะลึกคำว่า “บังคับตัวเข้าไป” (ข้อ 16) หรือเทียบกับมัทธิว 11:12-13 เพิ่มเติม ก็บอกได้นะครับ

พระเยซูเป็นทางไปสู่พระบิดา

Details

Written by: Chatrapong meesa

Category: พระคริสต์ธรรมคัมภีร์

Published: 01 May 2026

Hits: 7

• :

 

พระธรรมยอห์น 14:1-14

ยอห์น 14:1-14 ฉบับ King James Version (KJV)

 

1 "อย่าให้ใจท่านทั้งหลายวิตกเลย ท่านเชื่อในพระเจ้า จงเชื่อในเราด้วย
2 ในพระนิเวศของพระบิดาเรามีคฤหาสน์หลายแห่ง ถ้าไม่มีเราคงได้บอกท่านแล้ว เราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านทั้งหลาย
3 และถ้าเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านแล้ว เราจะกลับมาอีกรับท่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหนท่านทั้งหลายจะอยู่ที่นั่นด้วย
4 ท่านทราบว่าเราจะไปที่ไหนและท่านก็รู้จักทางนั้น"

5 โธมัสทูลพระองค์ว่า "พระองค์เจ้าข้า พวกข้าพระองค์ไม่ทราบว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ไหน พวกข้าพระองค์จะรู้จักทางนั้นได้อย่างไร"

6 พระเยซูตรัสกับเขาว่า "เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากมาทางเรา
7 ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเราแล้ว ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย และตั้งแต่นี้ไปท่านก็รู้จักพระองค์และได้เห็นพระองค์"

8 ฟีลิปทูลพระองค์ว่า "พระองค์เจ้าข้า ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเห็นและพวกข้าพระองค์จะพอใจ"
9 พระเยซูตรัสกับเขาว่า "ฟีลิปเอ๋ย เราได้อยู่กับท่านนานถึงเพียงนี้ และท่านยังไม่รู้จักเราหรือ ผู้ที่ได้เห็นเราก็ได้เห็นพระบิดา และท่านจะพูดได้อย่างไรว่า 'ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเห็น'
10 ท่านไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา คำซึ่งเรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายนั้น เรามิได้กล่าวตามใจชอบ แต่พระบิดาผู้ทรงสถิตอยู่ในเราได้ทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์
11 จงเชื่อเราเถิดว่าเราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา หรือมิฉะนั้นก็จงเชื่อเราเพราะกิจการเหล่านั้นเถิด

12 เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ผู้ที่เชื่อในเราจะกระทำกิจการซึ่งเราได้กระทำนั้นด้วย และเขาจะกระทำกิจการที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก เพราะว่าเราจะไปถึงพระบิดาของเรา
13 สิ่งใดที่ท่านทั้งหลายจะขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น เพื่อว่าพระบิดาจะทรงได้รับเกียรติทางพระบุตร
14 ถ้าท่านจะขอสิ่งใดในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น"